رزق و حرص ( حديث 220 و 221 ) الرّزق مقسوم « 1 » الحريص محروم . على ( ع ) ترجمه : روزى قسمت شده است ( و هر جا باشد مىرسد ) . ترجمه : آزمند ناكام است . غرر الحكم ج 1 صفحه 8 حديث 131 و 132 غم روزى مخور كه روزى ما * منقسم گشته است و مقسومست از چنين رزق ليكن از ره آز * آزمند و حريص محرومست گلشن خوشدل صفحه 36 كم گوئى ( حديث 222 ) لقمان حكيم اغلب خاموشى ميورزيد ! سببش را پرسيده بودند گفته بود : ما جعل اللَّه لى أذنين و لسانا واحدا الّا ليكون ما اسمعه اكثر ممّا اتكلّم به ترجمه : يعنى : ما يك زبان داريم و دو گوش يعنى يكى بگو و دو تا بشنو . كم گوى بجز مصلحت خويش مگوى * چيزى كه نپرسند تو خود پيش مگوى دارند دو گوش و يك زبانت ز آغاز * يعنى كه دو بشنو و يكى پيش مگوى درّ يتيم يا زندگانى لقمان حكيم صفحه 53

--> ( 1 ) در ديوان منسوب به على ( ع ) نيز در ضمن اشعارى مىخوانيم : فان الرزق مقسوم * و كد المرء لا ينفع